DÜNYA ‘NIN RENGİ

Bulutların aklını başından alan güzelliğini seyrediyordu. Koyu mavi gökyüzünde ruh hali gibi siyahımsı bulutlar.Hoşuna gidiyordu. Gökyüzünü kendine benzetirdi hep. Mutlu olunca cıvıl cıvıl, ağlarken yağmurlu, sinirliyken şimşeklerle korkutur insanları ve halsizken bugün ki gibi…Durulmuştu, öfkesi dinmişti. Nerede hata yaptığını düşünüyordu. Belki de annesi haklıydı ama anlamıyordu. Bu kadar özel derse, kurslara ve ödevlere zaten onlar için katlanıyordu. Onlar başarısı ile mutlu olsun diye. Peki ya onlar onlar bunu yapıyor muydu ? İçinden ” Ben onlar için istemediğim her şeyi yapıyorum sadece o odada resim yaparken mutlu olduğumu nasıl görmezden gelirler.” diye geçiriyordu.Eve sakin dönmek istiyordu o yüzden kulaklığını takarak en sevdiği şarkıları açtı ve bir saat öncesini silerek eve doğru yola koyuldu.Eve geldiği zaman ortama hakim olan sessizlik kavganın sonucuydu. Genelde anne ve babası ya iş konuşurlar ya da Asra’ nın okulunu. Nadir zamanlarda da şen şakrak olurlardı. Asra o zamanlarda aile olduklarını hissederdi. Kalbi , o anlarda kanatlanır evde şarkılar söyleyerek uçan bir kuş olurdu ama bugün çıt çıkmıyordu. Odasına gitti onu bekleyen bir çok ödevi, yapması gereken tekrarları vardı.Beyaz dümdüz odasının tek kişi için büyük olan masasına geçti. Karşısında asılı olan kocaman programı yapmaya koyuldu. Yemeğini yer yemez odasına dönüyordu artık. Yemek esnasında da ne annesiyle ne babasıyla konuşuyordu. Bir yıldız gibi parlardı. Herkesi mutlu ederdi. Bir anda sönüverdi. Boyalarıydı kalbini şenlendiren sanki. Zamanı nasıl geçsin şimdi. Annesinin toplantıları, babasının bitmeyen dosyaları…Anlamıyordu onlar çocukken hep tam not almışlar ama hala mutsuzlar. Asra kendi kendine” Benimde mi böyle olmamı istiyorlar?” dedi. Sonunda sınav günü geldi bugünü atlatırsa hayatını geri isteyecekti. Bu kez hayatı için savaşmaya gitti okula. Arsa’ nın ne zamandır gülmeyen yüzü şimdi gülüyordu. Bu savaştan galip çıkacağını bilir şekilde ilerliyordu. Öğretmenleri haftaya ebeveynlerini çağırdı okula . Asra evde bekleyeckti ama içi içine sığmıyordu. Güneş de dışarda öyle güzeldi ki bu mutluluğa yaraşırdı.Annesi ve babası eve döndüğünde yüzleri gülüyordu.Tebrik ettiler ama Asra konuşmaya başladı: – Annem , babacığım siz doğru yaptığınızı düşündüğünüz hatalar yapıyorsunuz. Ben matematikte , Türkçede ve diğer hepsinde iyi not aldıysam boyalarım ve tuvallerim için. Lütfen geri verin ben kendi dünyamı tuvallerde yaratıyorum. Bende bunda iyiyim. Derslerime çalışma sebebimde onlara kavuşmak. Annesi ve babasının daha söylecek bir şeyi kalmamıştı ve kızlarına dünyasını geri verdiler.