Çantamın ağırlığını hatırlıyorum. Sitem ediyordum yolda. Neden bu kadar büyük kitaplarım olduğu konusunda. Buna hala verebileceğim bir cevabım yok. Kocaman çantam ve ben yola devam ediyorduk resmen onunla kavga ediyordum. Kendi kendime çantamla tartışırken bir ses duyar gibi oldum. Durdum hemen yerimde ve ortama kulak kesildim. Evet evet doğru duymuştum. Böyle köpek sesi gibiydi ama incecikti. Çantamı çıkardım sesin geldiği yöne doğru bakınmaya başladım. Sonunda buldum, boncuk gibi gözleriyle bana bakıyordu. Öyle masumdu ki o anı dün gibi hatırlıyorum. Tir tir titriyordu hem üşümüş hem de çekingendi. Bir adım attım ama o geri çekti kendini.
“ Çok yoruldum çantam kocaman yardım eder misin?” dediğimi hatırlıyorum onu kendime arkadaş seçtiğimi göstermek istercesine. Sonra ona bakarak yürümeye başladım eve yaklaştıkça minik patileriyle bana daha da sokuldu. Ne o korkuyordu ne de ben çantamla kavga ediyordum. İkimizde birbirimizden çekiniyorduk ama yinede çok mutluyduk. Eve kadar beraber geldik o gün. Annem bizi kapıda görünce hem şaşırdı hem sinirlendi babam işten gelene kadar dışarıda Liza’yla oynadım. Minik arkadaşımın ismiydi Liza. Babam geldiğinde annemi ikna edeceğini biliyordum. “Evimiz biraz sakin, isim bile koymuş. Bence bizle kalsın Liza’cık.” demişti nasıl mutluydum. Garajda kaldı o gece. Ertesi gün erkenden uyandım annemle Liza’yı yıkadık. Sarımsı bir rengi vardı şimdi pamuk gibiydi. Artık annem eve de alıyordu Liza’yı.
Liza her gün benle okula gidiyor, beni bekliyor ben ve o ilk gün olduğu gibi beraber eve dönüyorduk. Öyle güzel dost oldu ki bana yıllarım onunla geçti. Her an birlikteydik, git gide bağlandık. Beraber yürüyor beraber yemek yiyor kucak kucağa uyuyorduk. Artık sokakta aç değildi, üşümüyordu.
Hatta asla unutmam okulda bir proje vardı ve öğretmenim benim Liza ile olan dostluğumu bildiği için benim yapmamı istemişti. Konuşmanın sonunda Liza sahne de bana sarıldı ve ben “ Satın almak yerine Liza ve dostları sahiplenilmeyi bekliyor.” diyordum. Okulda birçok çocuğunda artık çok güzel dostu vardı. Benim Liza’m da bensiz yapamazdı bende onsuz…